Kontrowersje tego typu zeszły na plan dalszy, w latach 80., gdy coraz więcej osób zaczęło zażywać o wiele silniej działające i wyniszczające organizm, a także bardziej szkodliwe społecznie, tzw. narkotyki twarde. Początkowo główne zagrożenie wydawała się stanowić heroina sprzedawana w formie białego proszku wytwarzanego z maku. W XIX wieku pochodne opium, takie jak laudanum i morfina, były szeroko stosowane jako środki przeciwbólowe i dostępne w wolnej sprzedaży. Z pewnością zdarzały się często nierozpoznane przypadki uzależnienia wynikającego ze stosowania tych substancji wyłącznie do celów medycznych. Z jednej strony narkotyczne właściwości samego opium były znane, z drugiej handel nim był legalny. Prowadzono w jego obronie nawet wojny - w latach 40. i 50. XIX wieku Wielka Brytania postanowiła zmusić Chiny do zezwolenia na import ogromnych ilości tej substancji z Indii Brytyjskich.