Protest polityczny ma najpoważniejszy charakter, gdy podważa autorytet instytucji państwowych. Może on być jednakże skierowany także przeciwko władzom lokalnym, pracodawcom lub innym przedstawicielom różnych organów władzy, których decyzje lub błędy mają wpływ na życie ludzi. Protest polityczny przybiera różne formy. Mogą to być zarówno zorganizowane działania mające charakter otwartego sprzeciwu, jak na przykład demonstracje czy strajki Jak i działania symboliczne albo na ograniczoną skalę, na przykład noszenie plakietki „Solidarności" w czasie stanu wojennego w Polsce, czy po prostu jednostkowy sprzeciw wobec władzy, jak to miało miejsce w przypadku radzieckich „dysydentów" (Borys Pasternak, Aleksander Sołżenicyn). W niektórych krajach takie symboliczne czy jednostkowe formy sprzeciwu wymagają nawet więcej odwagi i determinacji niż zorganizowany protest w państwach, gdzie obywatele cieszą się większym zakresem swobód.